WODANSEIKEN

 

   


| 06-06-2021 |

 

De afgelopen weken zijn de minimaal 500 jaar oude woudkolossen, de Wodanseiken in Wolfheze in het nieuws. Hun vitaliteit is de afgelopen jaren achteruitgehold en een aantal is stervende. Niet van ouderdom, want ze kunnen in theorie wel 800 jaar worden, maar van een geleidelijke achteruitgang van hun biotoop. De Nederlandse landschappen, waarin de puur Nederlandse winter- en zomereiken al honderden jaren een prominente plaats innemen, verarmen door het afsterven van ‘onze’ eiken. In sommige bossen is de sterfte al meer dan 30 %. In 2013 is er onderzoek naar verricht en is er een rapportage verschenen “Eikensterfte: ernst, oorzaken en beheer” van de hand van Anne Oosterbaan.

In het algemeen wordt de overmaat aan stikstof en de verdroging als (hoofd-) oorzaak aangewezen. Zelf heb ik de gedachte dat er veel meer mogelijke oorzaken zijn aan te wijzen. Hoe is anders verklaarbaar dat in de periode 1970-1990 terwijl er sprake was van een veel hogere stikstofdepositie/belasting en er zelfs sprake was van zure regen er geen sprake was van eikensterfte van deze apocalyptische omvang. Nu komt men met surrogaat oplossingen als het strooien van steenmeel (calcium, magnesium en kalium weggespoeld door een verzuurde bodem) als vervanging van de ‘weggespoelde’ mineralen uit de verzuurde bodem. Ook worden bladetende insecten, zoals de kleine wintervlinder en rupsen genoemd als oorzaken.

Als ik al in het vroege voorjaar bruingele blaadjes zie aan de eens gezonde reuzen in ons landschap en de al jaren steeds meer doorzichtig wordende kruinen zie, ben ik geneigd ook naar andere oorzaken te wijzen. Er zijn meer aanwijzingen waarom de vitaliteit van onze bomen achteruitgaat!

De afgelopen twintig jaar wordt ons bomenbestand massaal aangetast door voor Nederland ‘nieuwe’ ziekten zoals de kastanjebloedingsgziekte, massaria, eikensterfte en de roetschorsziekte bij esdoorns. De essen zijn zelfs in een razend tempo aan het sterven door de essentaksterfte. Over minder dan tien jaar zullen we de essen in ons landschap en onze bossen totaal gaan missen. Ook ervaren we meer plagen zoals de processierupsen en een toename van barstafwijkingen zoals bastknobbels, baststrepen en bastscheuren.

  • Het Australische “Mount Nardi bio-diversiteits-onderzoek” (.PDF) beschrijft over een periode van vijftien jaar de verwoestende impact van de komst van 3G- en 4G-zendmasten in een ongerept natuurgebied in het regenwoud van Oost-Australië.

Ik heb een technisch-fysische achtergrond. Ik hecht daardoor aan harde metingen. Die zijn te vinden in de rapportage van het onderzoek “the effect on tree of pulsed digitally modulated high frequency electromagnetic fields produced by em transmitters”. Hierin worden de bio-potentiaal metingen aan boomcellen in een kooi van Faraday beschreven, waarbij tot op de minuut nauwkeurig was vast te stellen wanneer een WiFi router werd aan- of uitgezet. Er was een zichtbaar effect op de waarde en aard van het te meten bio-potentiaal.

De vitaliteit van onze bossen en solitaire bomen gaat snel achteruit en daarmee ook de biodiversiteit en de kwaliteit van ons landschap en onze leefomgeving. Dat vraagt om een antwoord. Niet alleen van de Rijksoverheid (Staatsbosbeheer) maar ook van de lagere overheden zoals de provincies, de gemeenten en de waterschappen. De overheden kunnen samen met de particuliere boseigenaren veel meer dan ze doen. Bossen kunnen we ‘verloven’ (naaldbomen vervangen door loofbomen) en we kunnen andere soorten planten (zoals haagbeuken, gewone esdoorns, fladderiepen en populieren).

Het wordt tijd dat de ogen opengaan en men komt tot een ander beleid! Een beleid gericht op de kwaliteit van de groeiplaatsen, de keuze van het plantmateriaal en versterking van de biotoop. Er moet ook meer onderzoek komen naar ziekten en plagen en de ontwikkeling van preventie- en bestrijdingsmethoden alsmede meer onderzoek naar de effecten van waterbeheer, straling, bestrijdingsmiddelen, en luchtverontreiniging op de vitaliteit van bomen. En na het onderzoek moet men ook openstaan voor de uitkomsten, ook als deze een ongewenst economisch gevolg zouden kunnen hebben. De bedreigingen van de gezondheid van de mens, de bomen, de andere flora en de fauna kunnen dat vereisen. Of moet Wodan als leider van het dodenleger tijdens het Joelfeest (het Germaanse winterzonnewendefeest) zich manifesteren om zijn en mijn geliefde eiken te beschermen? Bescherm de bomen voordat zij en daarna wij tot het dodenleger toetreden!

 

Louis van der Kallen.

Wodan op jacht met zijn dodenleger: ‘wilde jacht’.

 


   

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *